خانه > اهل بیت, فرهنگی, مذهبی, پوستر-عکس > از بسم الله الرحمن الرحیم چه میدانید؟

از بسم الله الرحمن الرحیم چه میدانید؟

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏

بنام خداى بخشاينده مهربان

ميان همه مردم جهان رسم است كه هر كار مهم و پر ارزشى را به نام بزرگى از بزرگان آغاز مى‏كنند، و نخستين كلنگ هر مؤسسه ارزنده‏اى را به نام كسى كه مورد علاقه آنها است بر زمين مى‏زنند، يعنى آن كار را با آن شخصيت مورد نظر از آغاز ارتباط مى‏دهند.

ولى آيا بهتر نيست كه براى پاينده بودن يك برنامه و جاويد ماندن يك تشكيلات، آن را به موجود پايدار و جاويدانى ارتباط دهيم كه فنا در ذات او راه ندارد، چرا كه همه موجودات اين جهان به سوى كهنگى و زوال مى‏روند، تنها چيزى باقى مى‏ماند كه با آن ذات لا يزال بستگى دارد.

اگر نامى از پيامبران و انبياء باقى است به علت پيوندشان با خدا و عدالت و حقيقت است كه كهنگى در آن راه ندارد، و اگر فى المثل اسمى از” حاتم” بر سر زبانها است به خاطر همبستگيش با سخاوت است كه زوال‏ناپذير است.

از ميان تمام موجودات آنكه ازلى و ابدى است تنها ذات پاك خدا است و به همين دليل بايد همه چيز و هر كار را با نام او آغاز كرد و در سايه او قرار داد و از او استمداد نمود لذا در نخستين آيه قرآن مى‏گوئيم” بنام خداوند بخشنده بخشايشگر” (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ).

اين كار نبايد تنها از نظر اسم و صورت باشد، بلكه بايد از نظر واقعيت و معنى با او پيوند داشته باشد، چرا كه اين ارتباط آن را در مسير صحيح قرار مى‏دهد و از هر گونه انحراف باز مى‏دارد و به همين دليل چنين كارى حتما به پايان مى‏رسد و پر بركت است.

به همين دليل در حديث معروفى از پيامبر ص مى‏خوانيم:

كل امر ذى بال لم يذكر فيه اسم اللَّه فهو ابتر:

” هر كار مهمى كه بدون نام خدا شروع شود بى‏فرجام است”

امير مؤمنان على ع پس از نقل اين حديث اضافه مى‏كند” انسان هر كارى را مى‏خواهد انجام دهد بايد بسم اللَّه بگويد يعنى با نام خدا اين عمل را شروع مى‏كنم، و هر عملى كه با نام خدا شروع شود خجسته و مبارك است”.

بسم الله الرحمن الرحیم - بسم الله - پوستر بسم الله الرحمن الرحیم - به نام خدا-  - In the name of God the Merciful قرآن - کتاب - وحی - قرآن کریم -قرآن مجید -کاتب وحی - امیرالمومنین  In the name of God- - اسرار قرآن - اسرار نام خدا - تفسیر نمونه -آیت الله مکارم شیرازی -قرائتی -تفسیر قرآن -پوستر قرآن

برای دریافت پوستر با کیفیت روی آن کلیک کنید

و نيز مى‏بينيم امام باقر ع مى‏فرمايد:” سزاوار است هنگامى كه كارى را شروع مى‏كنيم، چه بزرگ باشد چه كوچك، بسم اللَّه بگوئيم تا پر بركت و ميمون باشد”.

كوتاه سخن اينكه پايدارى و بقاء عمل بسته به ارتباطى است كه با خدا دارد.

به همين مناسبت خداوند بزرگ در نخستين آيات كه به پيامبر وحى شد دستور مى‏دهد كه در آغاز شروع تبليغ اسلام اين وظيفه خطير را با نام خدا شروع كند: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ و مى‏بينيم حضرت نوح ع در آن طوفان سخت و عجيب هنگام سوار شدن بر كشتى و حركت روى امواج كوه پيكر آب كه هر لحظه با خطرات فراوانى روبرو بود براى رسيدن به سر منزل مقصود و پيروزى بر مشكلات به ياران خود دستور مى‏دهد كه در هنگام حركت و در موقع توقف كشتى” بِسْمِ اللَّهِ” بگويند (وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها) (سوره هود آيه 41).و آنها اين سفر پر مخاطره را سرانجام با موفقيت و پيروزى پشت سر گذاشتند و با سلامت و بركت از كشتى پياده شدند چنان كه قرآن مى‏گويد: قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى‏ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ (سوره هود آيه 48).و نيز سليمان در نامه‏اى كه به ملكه سبا مى‏نويسد سر آغاز آن را” بسم اللَّه” قرار مى‏دهد (إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ …) (سوره نحل آيه 30).

و باز روى همين اصل، تمام سوره‏هاى قرآن- با بسم اللَّه آغاز مى‏شود تا هدف اصلى كه همان هدايت و سوق بشر به سعادت است از آغاز تا انجام با موفقيت و پيروزى و بدون شكست انجام شود.

تنها سوره توبه است كه بسم اللَّه در آغاز آن نمى‏بينيم چرا كه سوره توبه با اعلان جنگ به جنايتكاران مكه و پيمان‏شكنان آغاز شده، و اعلام جنگ با توصيف خداوند به” رحمان و رحيم” سازگار نيست.

در اينجا توجه به يك نكته لازم است و آن اينكه ما در همه جا بسم اللَّه مى‏گوئيم چرا نمى‏گوئيم بسم الخالق يا بسم الرازق و مانند آن؟! نكته اين است كه” اللَّه” چنان كه به زودى خواهيم گفت، جامعترين نامهاى خدا است و همه صفات او را يك جا بازگو مى‏كند، اما نامهاى ديگر اشاره به بخشى از كمالات او است، مانند خالقيت و رحمت او و مانند آن.

از آنچه گفتيم اين حقيقت نيز روشن شد كه گفتن” بسم اللَّه” در آغاز هر كار هم به معنى” استعانت جستن” به نام خدا است، و هم” شروع كردن به نام او” و اين دو يعنى” استعانت” و” شروع” كه مفسران بزرگ ما گاهى آن را از هم تفكيك كرده‏اند و هر كدام يكى از آن دو را در تقدير گرفته‏اند به يك ريشه باز مى‏گردد، خلاصه اين دو لازم و ملزوم يكديگرند يعنى هم با نام او شروع مى‏كنم و هم از ذات پاكش استمداد مى‏طلبم.

به هر حال هنگامى كه كارها را با تكيه بر قدرت خداوند آغاز مى‏كنيم خداوندى كه قدرتش ما فوق همه قدرتها است، سبب مى‏شود كه از نظر روانى نيرو و توان بيشترى در خود احساس كنيم، مطمئنتر باشيم، بيشتر كوشش كنيم، ازعظمت مشكلات نهراسيم و مايوس نشويم، و ضمنا نيت و عملمان را پاكتر و خالصتر كنيم.

و اين است رمز ديگر پيروزى به هنگام شروع كارها به نام خدا.

گر چه هر قدر در تفسير اين آيه سخن بگوئيم كم گفته‏ايم چرا كه معروف است” على ع از سر شب تا به صبح براى” ابن عباس” از تفسير” بِسْمِ اللَّهِ” سخن مى‏گفت، صبح شد در حالى كه از تفسير” با” بِسْمِ اللَّهِ فراتر نرفته بود” ولى با حديثى از همان حضرت اين بحث را همين جا پايان مى‏دهيم، و در بحثهاى آينده مسائل ديگرى در اين رابطه خواهيم داشت.

” عبد اللَّه بن يحيى” كه از دوستان امير مؤمنان على ع بود به خدمتش آمد و بدون گفتن بسم اللَّه بر تختى كه در آنجا بود نشست، ناگهان بدنش منحرف شد و بر زمين افتاد و سرش شكست، على ع دست بر سر او كشيد و زخم او التيام يافت بعد فرمود: آيا نمى‏دانى كه پيامبر از سوى خدا براى من حديث كرد كه هر كار بدون نام خدا شروع شود بى سرانجام خواهد بود، گفتم پدر و مادرم به فدايت باد مى‏دانم و بعد از اين ترك نمى‏گويم، فرمود: در اين حال بهره‏مند و سعادتمند خواهى شد.

امام صادق ع هنگام نقل اين حديث فرمود: بسيار مى‏شود كه بعضى از شيعيان ما بسم اللَّه را در آغاز كارشان ترك مى‏گويند و خداوند آنها را با ناراحتى مواجه مى‏سازد تا بيدار شوند و ضمنا اين خطا از نامه اعمالشان شسته شود”

ادامه مطلب 

نكته‏ ها:

1- آيا بسم اللَّه جزء سوره است؟!

در ميان دانشمندان و علماء شيعه اختلافى در اين مساله نيست، كه بِسْمِ اللَّهِ جزء سوره حمد و همه سوره‏هاى قرآن است، اصولا ثبت” بِسْمِ اللَّهِ” در متن قرآن مجيد در آغاز همه سوره‏ها، خود گواه زنده اين امر است، زيرا مى‏دانيم در متن قرآن چيزى اضافه نوشته نشده است، و ذكر” بِسْمِ اللَّهِ” در آغاز سوره‏ها از زمان پيامبر ص تا كنون معمول بوده است.

و اما از نظر دانشمندان اهل تسنن، نويسنده تفسير المنار جمع‏آورى جامعى از اقوال آنها به شرح زير كرده است:

در ميان علما گفتگو است كه آيا بِسْمِ اللَّهِ در آغاز هر سوره‏اى جزء سوره است يا نه؟ دانشمندان پيشين از اهل مكه اعم از فقهاء و قاريان قرآن از جمله ابن كثير و اهل كوفه از جمله عاصم و كسايى از قراء، و بعضى از صحابه و تابعين از اهل مدينه، و همچنين شافعى در كتاب جديد، و پيروان او و ثورى و احمد در يكى از دو قولش معتقدند كه جزء سوره است، همچنين علماى اماميه و از صحابه- طبق گفته آنان على ع و ابن عباس و عبد اللَّه بن عمر و ابو هريره، و از علماى تابعين سعيد بن جبير و عطا و زهرى و ابن المبارك اين عقيده را برگزيده‏اند.

سپس اضافه مى‏كند مهمترين دليل آنها اتفاق همه صحابه و كسانى كه بعد از آنها روى كار آمدند بر ذكر” بِسْمِ اللَّهِ” در قرآن در آغاز هر سوره‏اى- جز سوره برائت- است، در حالى كه آنها متفقا توصيه مى‏كردند كه قرآن را از آنچه جزء قرآن نيست پيراسته دارند، و به همين دليل” آمين” را در آخر سوره فاتحه ذكر نكرده‏اند …

سپس از مالك و پيروان ابو حنيفه و بعضى ديگر نقل مى‏كند كه آنها بِسْمِ اللَّهِ را يك آيه مستقل مى‏دانستند كه براى بيان آغاز سوره‏ها و فاصله ميان آنها نازل شده است.

و از احمد (فقيه معروف اهل تسنن) و بعضى از قاريان كوفه نقل مى‏كند كه آنها بِسْمِ اللَّهِ را جزء سوره حمد مى‏دانستند نه جزء ساير سوره‏ها

از مجموع آنچه گفته شده چنين استفاده مى‏شود كه حتى اكثريت قاطع اهل تسنن نيز بِسْمِ اللَّهِ را جزء سوره مى‏دانند.

بسم الله الرحمن الرحیم - بسم الله - پوستر بسم الله الرحمن الرحیم - به نام خدا-  - In the name of God the Merciful قرآن - کتاب - وحی - قرآن کریم -قرآن مجید -کاتب وحی - امیرالمومنین  In the name of God- - اسرار قرآن - اسرار نام خدا - تفسیر نمونه -آیت الله مکارم شیرازی -قرائتی -تفسیر قرآن -پوستر قرآن

برای دریافت پوستر با کیفیت روی آن کلیک کنید

در اينجا بعضى از رواياتى را كه از طرق شيعه و اهل تسنن در اين زمينه نقل شده يادآور مى‏شويم: (و اعتراف مى‏كنيم كه ذكر همه آنها از حوصله اين بحث خارج، و متناسب با يك بحث فقهى تمام عيار است).

” معاوية بن عمار” از دوستان” امام صادق ع مى‏گويد از امام پرسيدم هنگامى كه به نماز بر مى‏خيزم” بِسْمِ اللَّهِ” را در آغاز حمد بخوانم؟ فرمود بلى مجددا سؤال كردم هنگامى كه حمد تمام شد و سوره‏اى بعد از آن مى‏خوانم” بسم اللَّه” را با آن بخوانم؟ باز فرمود آرى

2- دارقطنى از علماى سنت به سند صحيح از على ع نقل مى‏كند كه مردى از آن حضرت پرسيد” السبع المثانى” چيست؟ فرمود: سوره حمد است، عرض كرد: سوره حمد شش آيه است فرمود: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نيز آيه‏اى از آن است” «3».

3- بيهقى محدث مشهور اهل سنت با سند صحيح از طريق ابن جبير از ابن عباس چنين نقل مى‏كند: استرق الشيطان من الناس، اعظم آية من القرآن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ:” مردم شيطان صفت، بزرگترين آيه قرآن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را سرقت كردند” (اشاره به اينكه در آغاز سوره‏ها آن را نمى‏خوانند)

گذشته از همه اينها سيره مسلمين همواره بر اين بوده كه هنگام تلاوت قرآن بِسْمِ اللَّهِ را در آغاز هر سوره‏اى مى‏خواندند، و متواترا نيز ثابت شده كه پيامبر ص آن را نيز تلاوت مى‏فرمود، چگونه ممكن است چيزى جزء قرآن نباشد و پيامبر و مسلمانان همواره آن را ضمن قرآن بخوانند و بر آن مداومت كنند.

و اما اينكه بعضى احتمال داده‏اند كه بسم اللَّه آيه مستقلى باشد كه جزء قرآن است اما جزء سوره‏ها نيست، احتمال بسيار سست و ضعيفى به نظر مى‏رسد، زيرا مفهوم و محتواى بِسْمِ اللَّهِ نشان مى‏دهد كه براى ابتدا و آغاز كارى است، نه اينكه خود يك مفهوم و معنى جدا و مستقل داشته باشد، در حقيقت اين جمود و تعصب شديد است كه ما بخواهيم براى ايستادن روى حرف خود هر احتمالى را مطرح كنيم و آيه‏اى همچون بِسْمِ اللَّهِ را كه مضمونش فرياد مى‏زند سر آغازى است براى بحثهاى بعد از آن، آيه مستقل و بريده از ما قبل بعد بپنداريم.

تنها ايراد قابل ملاحظه‏اى كه مخالفان در اين رابطه دارند اين است كه مى‏گويند در شمارش آيات سوره‏هاى قرآن (بجز سوره حمد) معمولا بِسْمِ اللَّهِ را يك آيه حساب نمى‏كنند، بلكه آيه نخست را بعد از آن قرار مى‏دهند.

پاسخ اين سؤال را” فخر رازى” در تفسير كبير به روشنى داده است آنجا كه مى‏گويد: هيچ مانعى ندارد كه بِسْمِ اللَّهِ در سوره حمد به تنهايى يك آيه باشد و در سوره‏هاى ديگر قرآن جزئى از آيه اول محسوب گردد. (بنا بر اين مثلا در سوره كوثر” بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ” همه يك آيه محسوب مى‏شود).

به هر حال مساله آن قدر روشن است كه مى‏گويند: يك روز معاويه دردوران حكومتش در نماز جماعت بِسْمِ اللَّهِ را نگفت، بعد از نماز جمعى از مهاجران و انصار فرياد زدند أ سرقت ام نسيت؟:” آيا بِسْمِ اللَّهِ را دزديدى يا فراموش كردى”؟

2- اللَّه جامعترين نام خداوند.

در جمله” بِسْمِ اللَّهِ” نخست با كلمه” اسم” روبرو مى‏شويم كه به گفته علماى ادبيات عرب اصل آن از” سمو” (بر وزن غلو) گرفته شده كه به معنى بلندى و ارتفاع است، و اينكه به هر نامى” اسم” گفته مى‏شود به خاطر آنست كه مفهوم آن بعد از نامگذارى از مرحله خفا و پنهانى به مرحله بروز و ظهور و ارتفاع مى‏رسد، و يا به خاطر آنست كه لفظ با نامگذارى، معنى پيدا مى‏كند و از مهمل و بى معنى بودن در مى‏آيد و علو و ارتفاع مى‏يابد

به هر حال بعد از كلمه” اسم”، به كلمه” اللَّه” برخورد مى‏كنيم كه جامعترين نامهاى خدا است، زيرا بررسى نامهاى خدا كه در قرآن مجيد و يا ساير منابع اسلامى آمده نشان مى‏دهد كه هر كدام از آن يك بخش خاص از صفات خدا را منعكس مى‏سازد، تنها نامى كه اشاره به تمام صفات و كمالات الهى، يا به تعبير ديگر جامع صفات جلال و جمال است همان” اللَّه” مى‏باشد.

به همين دليل اسماء ديگر خداوند غالبا به عنوان صفت براى كلمه” اللَّه” گفته مى‏شود به عنوان نمونه:

” غفور” و” رحيم” كه به جنبه آمرزش خداوند اشاره مى‏كند (فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ- بقره- 226).

” سميع” اشاره به آگاهى او از مسموعات، و” عليم” اشاره به آگاهى او از همه چيز است (فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ- بقره- 227).

” بصير”، علم او را به همه ديدنيها بازگو مى‏كند (وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ حجرات- 18).

” رزاق”، به جنبه روزى دادن او به همه موجودات اشاره مى‏كند و” ذو القوه” به قدرت او، و” مبين” به استوارى افعال و برنامه‏هاى او (إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ- زاريات- 58).

و بالاخره” خالق” و” بارء” اشاره به آفرينش او و” مصور” حاكى از صورتگريش مى‏باشد (هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ حشر- 24).

آرى تنها” اللَّه” است كه جامعترين نام خدا مى‏باشد، لذا ملاحظه مى‏كنيم در يك آيه بسيارى از اين اسماء، وصف” اللَّه” قرار مى‏گيرند هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ:

” او است اللَّه كه معبودى جز وى نيست، او است حاكم مطلق، منزه از ناپاكيها، از هر گونه ظلم و بيدادگرى، ايمنى بخش، نگاهبان همه چيز، توانا و شكست ناپذير، قاهر بر همه موجودات و با عظمت”.

يكى از شواهد روش جامعيت اين نام آنست كه ابراز ايمان و توحيد تنها با جمله لا اله الا اللَّه مى‏توان كرد، و جمله” لا اله الا العليم، الا الخالق، الا الرازق” و مانند آن به تنهايى دليل بر توحيد و اسلام نيست، و نيز به همين جهت است كه  در مذاهب ديگر هنگامى كه مى‏خواهند به معبود مسلمين اشاره كنند” اللَّه” را ذكر مى‏كنند، زيرا توصيف خداوند به اللَّه مخصوص مسلمانان است.

3- رحمت عام و خاص خدا.

مشهور در ميان گروهى از مفسران اين است كه صفت” رحمان”، اشاره به رحمت عام خدا است كه شامل دوست و دشمن، مؤمن و كافر و نيكوكار و بدكار مى‏باشد، زيرا مى‏دانيم” باران رحمت بى‏حسابش همه را رسيده، و خوان نعمت بى‏دريغش همه جا كشيده” همه بندگان از مواهب گوناگون حيات بهره‏مندند، و روزى خويش را از سفره گسترده نعمتهاى بى‏پايانش بر مى‏گيرند، اين همان رحمت عام او است كه پهنه هستى را در بر گرفته و همگان در درياى آن غوطه‏ورند.

ولى” رحيم” اشاره به رحمت خاص پروردگار است كه ويژه بندگان مطيع و صالح و فرمانبردار است، زيرا آنها به حكم ايمان و عمل صالح، شايستگى اين را يافته‏اند كه از رحمت و بخشش و احسان خاصى كه آلودگان و تبهكاران از آن سهمى ندارند، بهره‏مند گردند.

تنها چيزى كه ممكن است اشاره به اين مطلب باشد آنست كه” رحمان” در همه جا در قرآن به صورت مطلق آمده است كه نشانه عموميت آنست، در حالى كه” رحيم” گاهى به صورت مقيد ذكر شده كه دليل بر خصوصيت آن است مانند وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً:” خداوند نسبت به مؤمنان رحيم است” (احزاب- 43) و گاه به صورت مطلق مانند سوره حمد.

در روايتى نيز از امام صادق ع مى‏خوانيم كه فرمود:

و اللَّه اله كل شي‏ء، الرحمن بجميع خلقه، الرحيم بالمؤمنين خاصة:

” خداوند معبود همه چيز است، نسبت به تمام مخلوقاتش رحمان، و نسبت به خصوص مؤمنان رحيم است”  از سويى ديگر” رحمان” را صيغه مبالغه دانسته‏اند كه خود دليل ديگرى بر عموميت رحمت او است، و” رحيم” را صفت مشبهه كه نشانه ثبات و دوام است و اين ويژه مؤمنان مى‏باشد.

شاهد ديگر اينكه رحمان از اسماء مختص خداوند است و در مورد غير او به كار نمى‏رود، در حالى كه رحيم صفتى است كه هم در مورد خدا و هم در مورد بندگان استعمال مى‏شود، چنان كه درباره پيامبر ص در قرآن مى‏خوانيم عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ:” ناراحتيهاى شما بر پيامبر گران است، و نسبت به هدايت شما سخت علاقمند است، و نسبت به مؤمنان مهربان و رحيم مى‏باشد” (توبه- 128).

لذا در حديث ديگرى از امام صادق ع نقل شده:

الرحمن اسم خاص، بصفة عامة، و الرحيم اسم عام بصفة خاصة:

” رحمان اسم خاص است اما صفت عام دارد” (نامى است مخصوص خدا ولى مفهوم رحمتش همگان را در بر مى‏گيرد) ولى” رحيم” اسم عام است به صفت خاص (نامى است كه بر خدا و خلق هر دو گفته مى‏شود اما اشاره به رحمت ويژه مؤمنان دارد)

با اين همه گاه مى‏بينيم كه رحيم نيز به صورت يك وصف عام استعمال مى‏شود البته هيچ مانعى ندارد كه تفاوتى كه گفته شد در ريشه اين دو لغت باشد، اما استثناهايى نيز در آن راه يابد.

در دعاى بسيار ارزنده و معروف امام حسين ع بنام دعاى عرفه مى‏خوانيم:

يا رحمان الدنيا و الاخرة و رحيمهما:

” اى خدايى كه رحمان دنيا و آخرت تويى و رحيم دنيا و آخرت نيز تويى”!

سخن خود را در اين بحث با حديث پر معنى و گويايى از پيامبر اكرم ص پايان مى‏دهيم آنجا كه فرمود

: ان اللَّه عز و جل مائة رحمة، و انه انزل منها واحدة الى الارض فقسمها بين خلقه بها يتعاطفون و يتراحمون، و اخر تسع و تسعين لنفسه يرحم بها عباده يوم القيامة!:

” خداوند بزرگ صد باب رحمت دارد كه يكى از آن را به زمين نازل كرده است، و در ميان مخلوقاتش تقسيم نموده و تمام عاطفه و محبتى كه در ميان مردم است از پرتو همان است، ولى نود و نه قسمت را براى خود نگاه داشته و در قيامت بندگانش را مشمول آن ميسازد”

4- چرا صفات ديگر خدا در” بِسْمِ اللَّهِ” نيامده است؟!

اين موضوع قابل توجه است كه تمام سوره‏هاى قرآن با بسم اللَّه شروع مى‏شود (بجز سوره برائت آن هم به دليلى كه سابقا گفتيم) و در بِسْمِ اللَّهِ پس از نام ويژه” اللَّه” تنها روى صفت” رحمانيت و رحيميت” او تكيه مى‏شود، و اين سؤال‏انگيز است كه چرا سخنى از بقيه صفات در اين موضع حساس به ميان نيامده؟

اما با توجه به يك نكته، پاسخ اين سؤال روشن مى‏شود و آن اينكه در آغاز هر كار لازم است از صفتى استمداد كنيم كه آثارش بر سراسر جهان پرتوافكن است، همه موجودات را فرا گرفته و گرفتاران را در لحظات بحرانى نجات بخشيده است.

بهتر است اين حقيقت را از زبان قرآن بشنويد آنجا كه مى‏گويد: وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ:” رحمت من همه چيز را فرا گرفته است” (اعراف- 156).

بسم الله الرحمن الرحیم - بسم الله - پوستر بسم الله الرحمن الرحیم - به نام خدا-  - In the name of God the Merciful قرآن - کتاب - وحی - قرآن کریم -قرآن مجید -کاتب وحی - امیرالمومنین  In the name of God- - اسرار قرآن - اسرار نام خدا - تفسیر نمونه -آیت الله مکارم شیرازی -قرائتی -تفسیر قرآن -پوستر قرآن

برای دریافت پوستر با کیفیت روی آن کلیک کنید

و در جاى ديگر از زبان حاملان عرش خدا مى‏خوانيم رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ رَحْمَةً:” خدايا رحمت خود را بر همه چيز گسترده‏اى” (مؤمن- 7).

از سوى ديگر مى‏بينيم پيامبران براى نجات خود از چنگال حوادث سخت و طاقت‏فرسا و دشمنان خطرناك، دست به دامن رحمت خدا مى‏زدند: قوم” موسى” براى نجات از چنگال فرعونيان مى‏گويند و نجنا برحمتك:” خدايا ما را به رحمت خود رهايى بخش” (يونس- 86).

در مورد” هود” و پيروانش چنين مى‏خوانم: فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا:” هود و پيروانش را به وسيله رحمت خويش (از چنگال دشمنان) رهايى بخشيديم” (اعراف- 72).

اصولا هنگامى كه حاجتى از خدا مى‏طلبيم مناسب است او را با صفاتى كه پيوند با آن حاجت دارد توصيف كنيم، مثلا عيسى مسيح ع به هنگام درخواست مائده آسمانى (غذاى مخصوص) چنين مى‏گويد: اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ … وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ:” بار الها مائده‏اى از آسمان بر ما نازل گردان … و ما را روزى ده و تو بهترين روزى دهندگانى” (مائده- 114).

” نوح” پيامبر بزرگ خدا نيز اين درس را به ما مى‏آموزد، آنجا كه براى پياده شدن از كشتى در يك جايگاه مناسب، چنين دعا كند رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ:” پروردگارا! مرا به طرز مباركى فرود آر كه تو بهترين فرود آورندگانى” (مؤمنون- 29).

و نيز” زكريا” به هنگام درخواست فرزندى از خدا كه جانشين و وارث او باشد خدا را با صفت خير الوارثين توصيف مى‏كند و مى‏گويد رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ:” خداوندا! مرا تنها مگذار كه تو بهترين وارثانى” (انبياء- 89).

بنا بر اين در مورد آغاز كارها به هنگامى كه مى‏خواهيم با نام خداوند شروع كنيم بايد دست به دامن رحمت واسعه او بزنيم، هم رحمت عام و هم رحمت خاصش آيا براى پيشرفت در كارها و پيروزى بر مشكلات، صفتى مناسبتر از اين صفات مى‏باشد؟!

 جالب اينكه نيرويى كه همچون نيروى جاذبه، جنبه عمومى دارد و دلها را به هم پيوند مى‏دهد همين صفت رحمت است، براى پيوند خلق با خالق نيز از اين صفت رحمت بايد استفاده كرد.

مؤمنان راستين با گفتن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ در آغاز كارها دل از همه جا بر مى‏كنند و تنها به خدا دل مى‏بندند، و از او استمداد و يارى مى‏طلبند، خداوندى كه رحمتش فراگير است، و هيچ موجودى از آن، بى‏نصيب نيست.

اين درس را نيز از” بسم اللَّه” به خوبى مى‏توان آموخت كه اساس كار خداوند بر رحمت است و مجازات جنبه استثنايى دارد كه تا عوامل قاطعى براى آن پيدا نشود تحقق نخواهد يافت، چنان كه در دعا مى‏خوانيم

يا من سبقت رحمته غضبه:

” اى خدايى كه رحمتت بر غضبت پيشى گرفته است”

انسانها نيز بايد در برنامه زندگى چنين باشند، اساس و پايه كار را بر رحمت و محبت قرار دهند و توسل به خشونت را براى مواقع ضرورت بگذارند، قرآن 114 سوره دارد، 113 سوره با” رحمت” آغاز مى‏شود، تنها سوره توبه كه با اعلان جنگ و خشونت آغاز مى‏شود و بدون بسم اللَّه است.

گرد آوری شده از تفسیر نمونه

شادی روح امام و شهدا صلوات

  1. ۱۵ دی ۱۳۹۰ در ۲۲:۵۶ | #1

    با سلام.مطلب شما در سرویس جام بلاگ سایت جام نیوز منتشر گردید.
    کد لینک خبر :
    http://www.jamnews.ir/NSite/FullStory/News/?Id=47268&Serv=37

  2. ۱۶ دی ۱۳۹۰ در ۲۰:۰۳ | #2

    مطلب خوبیه؛ واقعا.
    به 72 هم سر بزن

    • احمد کارآمد
      ۱۶ دی ۱۳۹۰ در ۲۰:۴۷ | #3

      سلام ممنون
      واقعا چه وبلاگ زیبا و منحصر به فردی دارید
      لذت بردم
      به دوستان هم پیشنهاد میکنم ببینن این وبلاگ رو
      http://72.persianblog.ir/

  3. ۱۶ دی ۱۳۹۰ در ۲۱:۰۸ | #4

    سلام حاجی زدی تو کار خدا و پیغمبر!!!
    یاعلی

    • احمد کارآمد
      ۱۶ دی ۱۳۹۰ در ۲۱:۱۰ | #5

      چیه به ما خدا پیغمبر نمیاد؟

  4. ۱۶ دی ۱۳۹۰ در ۲۲:۲۰ | #6

    سلام و درود؛
    دوست عزیز این مطلب شما در پایگاه اینترنتی و بسته فرهنگی عمارنامه منتشرگردید.
    http://www.ammarname.ir/link/6730
    ما را با درج بنر و یا لوگو در وبگاه خود یاری نمایید .
    موفق و پیروز باشید .
    عمارنامه http://ammarname.ir/—- info@ammarname.ir
    یا علی

  5. ۱۷ دی ۱۳۹۰ در ۰۷:۱۷ | #7

    سلام.
    مطلب جالبی بودش…
    توی یکی از تفاسیر (کدوم یکی رو یادم نمیاد) خوندم که شاید یکی از علل این که بسم الله الرحمن الرحیم در اول سوره توبه نیومده اینه که ادامه سوره قبلی هستش…
    پوسترهای قشنگی گذاشتی.
    ممنون
    یا علی

  6. محسن
    ۱۷ دی ۱۳۹۰ در ۱۸:۲۶ | #8

    متن بسیار عالی و تاثیر گذاری بود .

    اگه حال کردی لینک ما رو هم بذار
    http://www.zarbshast.blogfa.com
    طلایه داران فجر

  7. هزار سنگر
    ۱۷ دی ۱۳۹۰ در ۲۰:۵۸ | #9

    سلام علیکم

    لطفاً نشر بدهید

    چرا خبرآنلاین دروغ می گوید و کسی به او چیزی نمی گوید ؟

    http://www.hezarsangar.com/akharin-anavin/akharin-anavin/3012-khabar-online.html

  8. یک کاربر
    ۱۸ دی ۱۳۹۰ در ۰۸:۳۷ | #10

    @هزار سنگر
    بعد از خانه سینما نوبت خبر آنلاین میشه انشالله .بسیاری از کاربران اینترنتی ازبی صداقتی رسانه ی نامبرده آگاه و منزجرند .

  9. ۱۹ دی ۱۳۹۰ در ۱۰:۳۷ | #11

    سلام خدا قوت
    وب سایت خوب و پر محتوایی دارید به ماهم سر بزنید اگر مایل به تبادل لینک بودین بهم خبر بدین موفق باشید
    یا علی

  10. ۲۰ دی ۱۳۹۰ در ۰۲:۳۶ | #12

    ما هدفمان پیاده کردن اهداف بین‌الملل اسلامی در جهان فقر و گرسنگی است. ما می‌گوییم تا شرک و کفر هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم. ما بر سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم. ما تصمیم داریم پرچم «لا اله الاالله» را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم. و ای نیروهای مردمی! هرگز از دست دادن موضعی را با تأثر و گرفتن مکانی را. با غرور و شادی بیان نکنید که اینها در برابر هدف شما به قدری ناچیزند که تمامی دنیا در مقایسه با آخرت.
    پدران و مادران و همسران و خویشاوندان شهدا، اسرا، مفقودین و معلولین ما توجه داشته باشند که هیچ چیزی از آنچه فرزندان آنان به دست آورده‌اند کم نشده است. فرزندان شما در کنار پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهارند. پیروزی و شکست بر آنان فرقی ندارد. امروز، روز هدایت نسل‌های آینده است. کمربندهاتان را ببندید که هیچ چیز تغییر نکرده است.
    امروز، روزی است که خدا این‌گونه خواسته است و دیروز خدا آن‌گونه خواسته بود و فردا ان‌شاءالله روز پیروزی جنود حق خواهد بود. ولی خواست خدا هر چه هست، ما در مقابل آن خاضع‌ایم و ما تابع امر خداییم و به همین دلیل طالب شهادتیم و تنها به همین دلیل است که زیر بار ذلت و بندگی غیر خدا نمی‌رویم.
    مقام معظم رهبری، ۲۹/۱۱/۱۳۸۵

    سلام واقعا سایت زیبایی بودش خدا خیرتون بده
    اگه خواستید باهم تبادل لینک یا تبادل لوگو کنیم
    یاحق

  11. ۲۰ دی ۱۳۹۰ در ۰۶:۱۸ | #13

    ممنون

  12. ۲۱ دی ۱۳۹۰ در ۰۸:۰۴ | #14

    سلام
    شما هم با افتخار لینک شدید
    باز هم سر بزنید و نظر بدید. موفق باشید
    یا علی

  13. ۲۸ تیر ۱۳۹۱ در ۱۹:۱۸ | #15

    Hello
    It was used
    You wish for the ending of Elevated God
    Be
    مرحبا
    انه كان يستخدم
    كنت ترغب في إنهاء الله مرتفعة
    أن تكون
    سلام
    بسیار مورد استفاده قرار گرفت
    برای شما از خداوند تبارک و تعالی عاقبت بخیری آرزومندم
    موفق باشید
    شکروی
    09194390696
    سرفراز باد ایران
    salamshokravi@ymail.com

  14. حسن
    ۲۸ آذر ۱۳۹۱ در ۲۲:۳۰ | #16

    به نام خدا . امید است در راه اشاعه کلمات الهی (با توجه به موقیعیت اجتماعی مردم )موفق و پیروز باشید.

  15. احسان
    ۱۰ فروردین ۱۳۹۳ در ۱۶:۳۷ | #17

    هو الغفور
    سلام
    ممنون . از پوستر هاتون استفاده کردم

  16. ۶ تیر ۱۳۹۳ در ۱۳:۱۷ | #18

    (◡‿◡✿)
    یا صاحب الزمان!
    می دانم دوستم داری و در وظایف دوستی کوتاهی نکرده ای و نخواهی کرد…
    یاری ام ده که من هم چنین باشم. دوستت داشته باشم و…
    (✿◡‿◡)
    http://salamshokravi.persianblog.ir

  1. بدون بازتاب